Een gedicht over het Circus

Het circus van Jeroen Bosch

 

Het circus streek neer in de stad

Ze besloten te blijven

Het rondreizen waren ze zat

 

De viswijven begonnen te kijven

“Dit kun je toch niet maken?”

Het begon me diep te raken

 

Het circus trok me aan

Bij nacht, ontij en volle maan

Het werd een deel van mijn leven

 

Ik wilde alles voor hun geven

Op een dag sprak ik ze aan

Pratend door het raam

 

En vroeg naar hun naam

Ze zeiden “je bent de klos”

Het laat je nooit meer los

Wij zijn het Circus van Jeroen Bosch

Advertenties

Over Raymond Horstman

Onderzoeker, analist, schrijver. Havo B-pakket, HBO analytische chemie en propedeuse Bestuurskunde aan de Universiteit van Twente. Een brede belangstelling in algemene zaken en een bijzondere interesse in klimaatstudies. De webmaster dient niet verward te worden met mijn naamgenoot de architect. Dit is echt een heel ander persoon.
Dit bericht werd geplaatst in gedicht en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een gedicht over het Circus

  1. natuurfreak zegt:

    Speekls gedicht maar boeiend

    Like

  2. natuurfreak zegt:

    sorry moest speels zijn

    Like

  3. Het was leuk om te doen. Jammer dat mijn productie wat aan de lage kant is.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s